عشق تو آخر بسوزاند این دلم
این دلم آخر چرا نیم سوز ویران کردی
 

ولی دیدم که غم اونقدر زیاده
که هر جا پابذاری غم بباره

گرفتم چتری روی سرم زود
ولی غم کرده اونو پاره پاره

نفهمیدم که جنس غم چی بوده
که چتر من به زیرش زاره زاره

درست کردم با عشقت جون پناهی
چنین ابر غمو کردیم بی چاره

ماه من غصه نخور، همه که دشمن نمی شن
همه که پر ترک، مثل من و تو نمی شن

ماه من غصه نخور، مثل ماها فراوونه
خیلی کم پیدا می شه، کسی رو حرفش بمونه

ماه من غصه نخور، گریه پناه آدماس
تر و تازه موندن گل ما اشک شبنماس

ماه من غصه نخور، زندگی خوب داره و زشت
خدا رو چه دیدی شاید فردامون باشه بهشت

ماه من غصه نخور، ماها که تب نمی کنن
ماها که از آدما کمک طلب نمی کنن

ماه من غصه نخور، خیلیا تنهان مثل تو
خیلیا با زخمای عاشقی آشنان مثل تو

ماه من غصه نخور، زندگی بی غم نمی شه
اونی که غصه نداشته باشه آدم نمی شه

ماه من غصه نخور، حافظ واست وا می کنم
شعراشو می خونمو تو رو مدارا می کنم

ماه من غصه نخور، دنیا رو بسپار به خدا
هردومون دعا کنیم تو هم جدا، منم جدا

بيا و تمام گلهاي بهارم رو بگير
تو تمام شاديهاي روزگارم رو بگير
خنده هام مال تو، خنده ي لبهامو بگير
دست بذار تو دست من، گرمي دستامو بگير

همه ي ستاره هاي آسمونم مال تو
تک تک ترانه هاي عاشقونم مال تو
همه ي دارو ندارم گرچه قابل تو نيست
تا ابد اين دل پاک و مهربونم مال تو

عزيزم گله نکن با بي قراري
عزيزم غصه نخور تا منو داري
عزيزم گله نکن با بي قراري
عزيزم غصه نخور تا منو داري

تا منو داري ديگه غصه ي فردارو نخور
جون من فداي تو، حسرت دنيارو نخور
کوله بار خستگيهاتو بذار رو دوش من
واسه تو يه تکيه گاهم بيا تو آغوش من

اين دل پاک و مهربونم
آره آره آره آره مال تو

چي مي شد اولين روزه جدايي برايم تا قيامت شب نمي شد
وجود پاك و سرشار از اميدم گرفتار سكوت شب نمي شد

چي مي شد ميتوانستم برايت غزل هاي بگويم عاشقانه
و يا در آخرين مصرع شعرم بگيرم از وجودت يك نشانه

چي مي شد زير باران نگاهت، گل نيلوفري را ديده بودم
و يا از باغ همسايه شبانه گل مريم برايت چيده بودم

چي مي شد زير سقف نيلي، شب كنارم عاشقانه مينشستي
نميگفتي مسافر هستي، امشب تو بغض خسته ام را ميشكستي

نزن داس غرور تو، به ريشه ي وفاي من
ميدوني هوامو داره از اون بالا، خداي من

توي اين دربدريها، عمر كوتاه رو نبازي
تو خراب كردي عزيزم، تو بايد از نو بسازي

من نميگم مال من باش، با ستاره ي خودت باش
ولي بس كن نده آزار، دلمو كمتر بيازار

از کجا شروع کنم دلم خيلي گرفته، خيلي خسته ام، دلم ميخواد بشينم با يکي حرف بزنم بدونه اينکه بهم بگه تو ديوونه اي خوب گيرم يکي پيدا شد که من باهاش حرف بزنم آخه من بهش چي بگم؟؟؟ من که سالها دردم را تو دلم ريختم به هيچکس نگفتم الان چه جوري ميتونم همش را براش بگم!!! اصلاً ولش کن تا الان تحمل کردم از الان به بعد هم تحمل ميکنم، ميريزم حرفم را تو دلم ولي به هيچکس نميگم.

خدا بزرگه...........

من پذیرفتم که عشق افسانه است
این دل دور آشنا، دیوانه است

می روم، از رفتنم تو شاد باش
در عذاب رفتنم، آزاد باش

گر چه تو تنهاتر از من میروی
آرزو دارم تو هم عاشق شوی

چه سفرها با تو کردم و چه سفرها تو رو بردم
دم مرگ رسیدم اما به هوای تو نمردم

دارم از تو مینویسم که نگی دوستت ندارم
از تو که با یه نگاهت، زیر و رو شد روزگارم

دارم از تو مینویسم، دارم از تو مینویسم

برگه هاي آخر تمرين عشق
ترسي از يك روز باراني نداشت

كاش مي شد راه سخت عشق را
بي خطر پيمود و قرباني نداشت

آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت
آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد

اشک من رنگ شفق یافت ز بی​مهری یار
طالع بی​شفقت بین که در این کار چه کرد

برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر
وه که با خرمن مجنون دل افگار چه کرد

ساقیا جام می​ام ده که نگارنده غیب
نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

آن که پرنقش زد این دایره مینایی
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد

فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد

شاعر: حافظ

سر به هر گوشه ی این شهر که گفتی زده ام
هم بر این باور و امید که شاید باشی

میرسی با نفس شعله ورت تا در من
شاهد خیزش یک حس مجرد باشی

مثل آوار فرا می رسی و می گویی
فرصت نیست برایت که مردد باشی

معنی روشنی از جاده نخواهی دانست
مگر آواره اندوهی ممتد باشی

همسفر با من اگر باشی یا نه باشی
دوست خوب من ای عشق مؤید باشی

شاعر: محمود سنجری

از بابت عشق تو من، دلداده ترینم
از بابت خوبیهات به من، شرمنده ترینم

رنج من از غم و فراق توست
تا زبان باز میکنم، تنها حرف از مرام توست

وقتی حرف از معرفته، تنها و تنها حرف توست
وقتی هم که حرف توست، فکر من تنها با توست

این گونه شاید احساسم نمیرد، من اينجا تنها ماندم.
پروردگارا، انتظار سخت ترين مجازاتی است كه برایم در نظر گرفته ای!!!

اگه يه روز ديدي که وقتي داري ميوفتي بر مي گرده و با عجله مي ياد سمتت
بدون براش عزيزي.

اگه يه روز ديدي وقتي داري مي خندي بر مي گرده و نگات مي کنه
بدون واسش قشنگي.

اگه يه روز ديدي وقتي داري گريه ميکني بر مي گرده و مياد باهات اشک ميريزه
بدون دوستت داره.

اگه يه روز ديدي وقتي داري با يکي ديگه حرف مي زني، ترکت مي کنه
بدون عاشقته.

اگه يه روز ديدي وقتي داري ترکش مي کني برات فقط سکوت مي کنه
بدون ديوونت.

اگه يه روز ديدي که ازنبودنت داغون شده
بدون براش همه چيز بودي.

اگه يه روز ديدي که يه روز از بي تو بودن مي ناله
بدون بدونه تو مي ميره.

اگه يه روز ديدي که بعد رفتنت لباس سياه پوشيده
بدون بدون تو مرده.

اگه يه روز ديديش که يه گوشه افتاده و يه پارچه سفيد روش کشيدن
بدون واسه خاطر تو مرده.