ایمان تو...

                            عشق  نمايشگر دنيايي  در درون ماست

                             دنيايي که احتمالا تا هنگام پديد آمدن

                                  او موجوديت نمي يابد و تنها با

                                       ديدن او به وجد مي آيد

                                          و اي کاش مواظب

                                             دنياي درونمان

                                                 باشيم

عقده ی دل می گشایم با گریه ی بی اختیارم

شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم

بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم

کاش یا رب آشنایی ها نبود

یا که به دنبالش جدایی ها نبود

یا که او با من نمی شد آشنا

یا که ما از هم نمی گشتیم جدا

مریم تو ...

چقدر خوبه ادم يكي را دوست داشته باشه. نه به خاطر اينكه نيازش رو برطرف كنه. نه به خاطر اينكه كس ديگري رو نداره. نه به خاطر اينكه تنهاست و نه از روي اجبار. بلكه به خاطر اينكه اون شخص ارزش دوست داشتن رو داره...

   بیا تا...

   بیا تا...

گناه كردم، ميان بازواني
كه داغ و كينه جوي و آهنين بود

در آن خلوتگاه تاريك و خاموش
گناه كردم، چشم پر از رازش

دلم در سينه بي تابانه لرزيد
ز خواهش هاي چشم پر نيازش

در آن خلوتگاه تاريك و خاموش
پريشان در كنار او نشستم

لبش بر روي لبهايم هوس ريخت
ز اندوه دل ديوانه ی رستم

فرو خواندم به گوشش قصه ی عشق
تو را مي خواهم اي جانانه ی من

تو را مي خواهم اي آغوش جانبخش
تو را اي عاشق ديوانه ی من

هوس در ديدگانش شعله افروخت
شراب سرخ در پيمانه رقصيد

تن من در ميان بستر نرم
بر روي سينه اش مستانه لرزيد

گناه كردم، گناهي پر از لذت
كنار پيكري لرزان و مدهوش

خداوندا چه مي دانم چه كردم
در آن خلوتگاه تاريك و خاموش

اگر قرار بود تنها خودمان را در آغوش بگيريم دستهاي ما را طوري درست مي کردند که فقط دست دوستي در دست خودمان بگذاريم و دستهاي ما را آنقدر بلند نمي ساختند که بتوانيم هر که را که دوست داريم در آغوش بگيريم.

خداپاسخ گفت:
مخلوق من! هر دردي را درماني است و اين تو هستي که بايد درمان درد ها يت را بجويي.
از خدا خواستم تا جسم ناتوان مرا توانايي بخشد.

خدا پاسخ گفت:
آفريده من آنچه که بايد تکامل يابد روح توست. جسمت تنها قالب گذراست.
از خدا خواستم تا به من صبر عنايت کند.

خدا پاسخ گفت:
بنده قدرتمند من! صبر حاصل سختي است عطا شدني نيست بلکه آموختني است.
از خدا خواستم تا مرا شادي و شعف بخشد

خداوند پاسخ گفت:
نازنيينم من به تو موهبت بسيار بخشيدم شاد بودن با خود توست.
از خدا خواستم تا رنجهايم را کاستي دهد.

خداوند پاسخ گفت:
مخلوق صبورم بهاي رنج تو دوري از دنيا و نزديکي به من است.
از خدا خواستم تا روحم را شکوفا سازد

خداوند پاسخ گفت:
پرورش روح تو با تو. اما آراستن آن با من.
از خدا خواستم تا از لذايذه دنيا سرشارم سازد.

خداوند پاسخ گفت:
من به تو زندگي بخشيدم بهره مندي از آن با تو.
از خدا خواستم تا راه عشق ورزيدن را به من بياموزد.

خداوند پاسخ گفت:
اشرف مخلوقات من بالاخره دريافتي که چه از من بخواهي. به خاطر داشته باش که در مسير عشق ورزيدن به من به مقصد دوست داشتن ديگران خواهي رسيد. به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ شدي به آسمان نگاه کن. کسي هست که عاشقانه تو را مي نگرد و منتظر توست. اشکهاي تو را پاک مي کند و دستهايت را صميمانه مي فشارد. تو را دوست دارد فقط به خاطر خودت. و اگر باور داشته باشي مي بيني ستاره ها هم با تو حرف مي زنند. باور کن که با او هرگز تنها نيستي. فقط کافيست عاشقانه به آسمان نگاه کني. هر چيزي با چيزهاي ديگر هماهنگ و يگانه است
درختان با خاک... خاک با باد... باد با آسمان... آسمان با ستارگان و همه چيز با همه چيز ديگر و هيچ موجودي بر موجود ديگر برتري ندارد.

دوستت دارم ای بهترینم......

من از سرزميني مي نويسم که هيچ طلوعي در انتظارش نيست.
سرزميني که باران موسيقي ثانيه هايش است و راز بهار همان رازيست که پروانه ها مي کوشند تا آن را بر روي آسمان زيباي دل نگاره زنند....
              ولي پيوسته در حسرت باز شدن پيله ها مي سوزند....
                       مي گويند دل عاشق هميشه به عشق اميدوار است
       من هم تمام اميدم تويي
عمق چشمانم و نگاه بي سويم تورا طلب ميکند، چهره ام از پشت پنجره به دنبال تو سوسو ميکند.... و دستانم تنها به اميد آن که شايد روزي بيايي و اين آرزوي خفته بر روي کاغذ را مچاله نکني مي نويسد:

اي عشق تا بي نهايت پرواز دوستت دارم